Kinderen in kamp Westerbork

Leen een koffertje met verhalen over kinderen in kamp Westerbork bij de receptie. Met dit koffertje ‘ontdek’ je verschillende plekken op het kampterrein. Dit is een speciale activiteit voor de kerstvakantie, de koffertjes zijn vanaf 20 december tot en met 4 januari te leen bij de kassa in het museum.

Het verhaal van Marianne en Catootje

Aan de Varkensmarkt 2 (het tegenwoordige Koopmansplein) in Assen was de kapperszaak van de Joodse familie Heijmann gevestigd. Vader Max was met zijn vrouw Norma en dochter Marianne in 1935 vanuit Duitsland gevlucht voor het opkomend nationaal-socialisme. Ook de moeder van Norma ging met het gezin mee naar Assen. De familie kwam oorspronkelijk uit St. Wendel, tussen Karlsruhe en de grens met Luxemburg.

In Assen raakte Marianne goed bevriend met Catootje Booij. Niet alleen zij waren hartsvriendinnen, ook hun ouders waren goed met elkaar bevriend. Ze kwamen bij elkaar thuis op de koffie. De gezinnen woonden recht tegenover elkaar, de vader van Catootje had een drogisterij op nummer 10. De slaapkamerramen van de meisjes lagen ook tegenover elkaar. Elke avond voor het slapen gaan hadden ze contact met elkaar en zwaaiden ze naar elkaar.

Vlak voor de deportatie van het gezin naar kamp Westerbork gaf Max Heijmann een fotoalbum en zo’n honderd losse foto’s aan een bevriende klant van de kapperszaak in bewaring. Op 17 augustus 1942 kwam vader in kamp Westerbork terecht, Marianne en haar moeder volgden op 3 oktober 1942. Ze woonden achtereenvolgens in barak 35, 56 en 37c. In het kamp waren de ouders van Marianne beiden werkzaam als kapper. Marianne ging in het kamp naar school. Deze schooldagen waren lang, namelijk van 08.30 tot 17.30 uur. Het ging erom dat de kinderen van ochtend- tot avondappèl op school bleven, om te voorkomen dat zij de ouders tijdens hun werkzaamheden in het kamp zouden hinderen.
 
Deze briefkaart van Marianne aan Catootje, afgestempeld op 30 december 1942, is naar alle waarschijnlijkheid in Barak 56 geschreven:

"Lieve Tootje, Ik bedank je voor de snoep en het spel en boek. Spel èn boek was niet nodig geweest. Het spel was genoeg. De zuurtjes waren lekker. Ik heb net het laatste zuurtje in de mond. Ik heb een paar hoofden van het spel klaar. Met nieuwjaar stuur ik jou een mooie ansichtkaart. Hier ligt al hoog sneeuw bij jullie ook? De groeten aan dames Greving en jullie allen. Gegroet Marianne."
 

Terug naar overzicht