Rudolf Breslauer

Rudolf Werner Breslauer (1903, Leipzig) volgde een opleiding aan de Academie voor Kunstfotografie. Na zijn opleiding werkte hij als fotograaf en lithograaf in zijn geboortestad. In 1927 trouwde Rudolf met Bella Weissmann. Het echtpaar kreeg drie kinderen.

In oktober 1938 vertrok Rudolf naar Nederland. Hij was op zoek naar een veilig huis voor zijn gezin. Kort na de Reichskristallnacht, van 9 op 10 november 1938, vluchtte Bella met haar kinderen naar Nederland. Het gezin werd herenigd en vestigde zich in Leiden. Rudolf kreeg een baan bij een drukkerij. 

In september 1940 moest het gezin op bevel van de Duitse bezetter Leiden verlaten. Ze betrokken een pension in Alphen aan de Rijn. Van hieruit werden ze op 11 februari 1942 naar het Centraal Vluchtelingenkamp Westerbork gestuurd.

Westerborkfilm
Het was vooral de kampcommandant van doorgangskamp Westerbork, Albert Konrad Gemmeker, die van de talenten van Breslauer gebruik maakte. In het begin beperkten Rudolfs werkzaamheden zich tot het maken van pasfoto’s van binnengekomen kampgevangenen. Al gauw moest hij allerlei aspecten van het dagelijks leven in het kamp vastleggen. Het leverde Breslauer verschillende privileges op. Hij kon zijn gang gaan en kreeg zelfs een werkruimte boven de schouwburg  met eigen personeel. In het voorjaar van 1944 gaf Gemmeker de opdracht tot het maken van wat later bekend zou worden als de Westerborkfilm.

Auschwitz
Vanwege al zijn werkzaamheden voor het kamp kreeg Breslauer een voorkeursbehandeling en werd hij met andere bevoorrechten op 4 september 1944 doorgestuurd naar Theresienstadt. Van hieruit werd hij op 16 oktober 1944 verder gedeporteerd naar Auschwitz-Birkenau. Zijn gezin volgde drie dagen later. Alleen de oudste dochter Ursula zou de oorlog overleven.

Foto: NIOD Amsterdam